VPN და კანონი რუსეთში: რას ამბობს რეალურად რეგულაცია

რუსეთში VPN-ის რეგულირების თემას ხშირად განიხილავენ ჭორების დონეზე — „VPN აკრძალეს“, ან პირიქით, „VPN საერთოდ არ რეგულირდება“. ორივე მტკიცება არაზუსტია. მოდით გავარკვიოთ, ვისზეა ზუსტად მიმართული არსებული წესები.

ვისზეა მიმართული კანონი

2017 წლის ძირითადი ცვლილებები (კანონში „ინფორმაციის, საინფორმაციო ტექნოლოგიებისა და ინფორმაციის დაცვის შესახებ“) ეხება არა ჩვეულებრივ მომხმარებლებს, არამედ VPN სერვისებისა და ანონიმაიზერების ოპერატორებს. რეგულირების არსია მოსთხოვოს ასეთ სერვისებს დაუკავშირდნენ სახელმწიფო საინფორმაციო სისტემას, რომელიც აკონტროლებს დაბლოკილ რესურსებს, და შეზღუდონ წვდომა როსკომნადზორის რეესტრში შემავალ საიტებზე რუსეთში მყოფი მომხმარებლებისთვის — წინააღმდეგ შემთხვევაში, თავად დაექვემდებარებიან ბლოკირებას.

რას ნიშნავს ეს ჩვეულებრივი მომხმარებლისთვის

კანონი აყალიბებს ვალდებულებებს კონკრეტულად სერვისების ოპერატორებისთვის და არა პირდაპირ პასუხისმგებლობას პირისთვის, რომელიც უბრალოდ იყენებს VPN-ს პირადი მიზნებისთვის. ეს არის ძირითადი განსხვავება რიტორიკისგან „VPN-ის გამოყენება არალეგალურია“ — ეს ფორმულირება არ ასახავს კანონის სიტყვასიტყვით ტექსტს.

რატომ ბლოკავენ ზოგიერთ VPN სერვისს და ზოგიერთს არა

პრაქტიკაში როსკომნადზორი ბლოკავს სერვისებს, რომლებიც არ დაუკავშირდნენ დაბლოკილი რესურსების კონტროლის სისტემას და არ ზღუდავენ წვდომას რეესტრში შემავალ საიტებზე. ეს ხსნის, თუ რატომ ბლოკავენ პერიოდულად ზოგიერთ VPN სერვისს, სანამ სხვები აგრძელებენ მუშაობას — საკითხი არ არის ზოგადად „დაშვებული/აკრძალული“, არამედ კონკრეტული სერვისის კონკრეტულ სტატუსში.

რა პოზიცია გვაქვს ამაზე

ჩვენ გამჭვირვალედ ვსაუბრობთ ბლოკირებების მონიტორინგზე ზუსტად იმიტომ, რომ რეგულირება და ტექნიკური გარემო ერთად იცვლება. ჩვენი მუშაობის ნაწილია არა მხოლოდ ტექნიკური მდგრადობა DPI-ის მიმართ, არამედ იმის გაცნობიერებაც, თუ როგორ იცვლება კონტექსტი, რომელშიც სერვისი მუშაობს.